حساب پس انداز های اخلاق مان را پر کنیم
سایه اخلاق توسعه نیافته بر جامعه سنگینی می کند؛ حاصل سایه چیست؟
درجه ی دماسنج های اخلاق نقطه ی غیر طبیعی از رفتارهای نامانوس اخلاق را در جامعه نشان می دهند. از گمرک گوش ها و
زبان هایمان حجم بالایی از صادرات و واردات رفتار های ناپسند اخلاقی مبادله می شود.
بازرگانانی هستیم که در این مبادلات ، اخلاق حسنه را به تاریخ سپرده ایم و تاریخ، جغرافیای اخلاق مان را کوچک کرده است. برای انجام هر امری در زندگی روزمره چک های غیر اخلاقی صادر می کنیم و بانک اخلاق مان از پس انداز رفتارهای حسنه خالی شده اند و باید برای پر کردن حساب پس اندازمان مشقت های زیادی را از سر گذرانیم.
در پیش نویس زندگی نیز اخلاق حسنه کمرنگ شده است. در چنین وضعی گلایه از اطرافیان و یا کودکان برای رفتارهای شان بی مورد است. پس اگر طبیبی بیمار باشد چگونه بیمار را علاج می کند؟
کودکان ما آنچه را که می گوییم نمی شنوند بلکه آنچه را انجام می دهیم می بینند، پس برای رسیدن به ایمنی اخلاقی در جامعه که فرزندان مان نیز آن را مشاهده می کنند بسیار پسندیده است که هم اکنون قد و قامت جامعه ی ایمن را درست طراحی و معماری کنیم.
جامعه ی فردا از آنِ کودکان امروز است. در همین میان نیز رعایت اخلاق در زندگی های مشترک اجتماعی از بسیاری از زندگی های اجباری بدتر از طلاق و همچنین افزایش آمارهای طلاق جلوگیری می کند. از رشد پرونده ی تخلفات در محاکم قضایی می کاهد و فساد مالی و اداری را در دستگاه های دولتی و خصوصی کمرنگ می نماید.
اصول و موازین اخلاقی را با غیر آن طاق نزنیم که اگر چنین باشد خراش های رفتارهای غیر اخلاقی، تن جامعه را می آزارد و زخمی عمیق پدید می آید.
اخلاق حسنه، زندگی های فانتزی و همه ی موضوعات پیرامون آن را که فانتزی شده اند به حقیقت می رساند.
